Ως ψύχωση χαρακτηρίζονται μια σειρά από ψυχικές διαταραχές που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα. Αυτό περιλαμβάνει διάφορα συμπτώματα, τα οποία δεν είναι όλα πάντα παρόντα σε κάθε ασθενή. Οι ασθενείς που πάσχουν από ψύχωση έχουν μειωμένο έλεγχο της πραγματικότητας. Δηλαδή, δεν είναι σε θέση να διακρίνουν την προσωπική υποκειμενική εμπειρία από την πραγματικότητα του εξωτερικού κόσμου. Βιώνουν παραισθήσεις ή / και  αυταπάτες που πιστεύουν ότι είναι πραγματικές, και μπορεί να συμπεριφέρονται και να επικοινωνούν  με ακατάλληλο και ασυνάρτητο τρόπο. Η ψύχωση μπορεί να εμφανιστεί ως ένα σύμπτωμα  ψυχικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών της διάθεσης και διαταραχών προσωπικότητας. Είναι, επίσης, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της σχιζοφρένειας, , σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής, παραληρηματικής διαταραχής, και σε άλλες  ψυχωσικές διαταραχές (δηλαδή, βραχεία ψυχωτική διαταραχή, η ψυχωτική διαταραχή που οφείλεται σε μια γενική ιατρική κατάσταση, και προκαλούμενη από ουσία ψυχωτική διαταραχή).

Η φαρμακευτική αγωγή είναι ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας της ψύχωσης. Ανακουφίζει από τα συμπτώματα της ψύχωσης και είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της υποτροπής. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά φάρμακα διαθέσιμα για τη θεραπεία της ψύχωσης. Αυτά τα φάρμακα ονομάζονται αντιψυχωσικά (ή μερικές φορές νευροληπτικά).

Τα αντιψυχωσικά φάρμακα συνήθως χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:

Τυπικά αντιψυχωτικά που περιλαμβάνουν αλοπεριδόλη, λοξαπίνη και πολλοί άλλα.
Τα άτυπα αντιψυχωσικά που περιλαμβάνουν ρισπεριδόνη, ολανζαπίνη, κουετιαπίνη, ζιπρασιδόνη και την κλοζαπίνη
Υπάρχουν επίσης και άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται μερικές φορές σε συνδυασμό με αντιψυχωσικά, ανάλογα με τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά ή σταθεροποιητικά της διάθεσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τα προβλήματα της διάθεσης.